ΒΡΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΟΥΝ ΣΤΟ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΑ

Στη ζωή μας αυτή την μικρή και σύντομη είναι αναπόφευκτο να μην την επισκεφτεί κατά διαστήματα ο πόνος και η θλίψη.Θα μας βρει ο πόνος και θα μας πειράξει είτε σωματικά είτε ψυχικά.Πάρα πολλοί ανθρώποι στο πόνο και στη δοκιμασία λυγίζουν και αρρωσταίνουν.Βάλσαμο επάνω στη πληγή τους είναι η παρηγοριά.Στην εποχή μας δυστυχώς επικρατεί ο ατομικισμός και το κυνήγι της προσωπικής ευμάρειας.Οι άνθρωποι απομακρύνονται ο ένας από τον άλλον και σε έναν μεγάλο βαθμό απωρρέει από τις επιταγές και τα συνθήματα της νέας εποχής και της νέας τάξης πραγμάτων.Ωστόσο υπάρχει και η άλλη όψη στη κοινωνία από άτομα που είναι της προσφοράς και της παρηγοριάς.Συμπονούν τον συνάνθρωπο και δίνουν και τον εαυτό τους ακόμα για να τον βοηθήσουν να τον παρηγορήσουν στον πόνο και στη δυστυχία του.Αν δεν υπήρχε και ο πόνος που συχνά φέρνει αποτελέσματα παιδαγωγίας ίσως θα ήταν και πιο σίγουρο να μιλούσαμε πλέον ότι θα ζούσαμε μια κοινωνία ζούγκλας..Η αλήθεια είναι ότι τελικά μας συνδέουν οι πόνοι και αδυναμίες μας. Σίγουρα και οι χαρές, αλλά στις δοκιμασίες κάτι βαθύτερο συμβαίνει.

Όταν είσαι βαθιά πληγωμένος μυρίζεις το αίμα της πληγής από χιλιόμετρα. Ψάχνεις και αναζητάς να βρεις έναν άνθρωπο που ξέρει τι νιώθεις και τι περνάς.Μου έλεγε ένας γέροντας μια φορά για ανθρώπους που ερχόντουσαν στο εξομολογητηριό του και του μιλούσαν για τον πόνο του άλλου όχι απαραίτητα συγγενή τους και δάκρυζαν από συμπόνοια..Κοπέλες να να στενοχωρούνταν για το κατάντημα και το ξεπεσμό ανδρών που πέφτουν σε χαρτοπαιξείες ναρκωτικά πορνείες και άλλες ανηθικότητες και αντίστοιχα αγόρια επίσης για το κατάντημα γυναικών που τόσο ευάλωτα και απερίσκεφτα πέφτουν στην ξετσιπωσιά πορνεία στη μοιχεία στη καταλαλιά και άλλες ανηθικότητες..Υπάρχουν και σήμερα αυτοί οι άνθρωποι αλλα που να τους βρεις..Θα πρέπει να είσαι τυχερός στη ζωή σου αν πέτυχες κάποιους από αυτούς..Αν τους βρεις ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΑ..
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανακούφιση, παρηγοριά και χαρά λοιπόν, όταν συναντήσεις ανθρώπους σαν κι αυτούς.Θα σου συμπαρασταθούν διότι κι εκείνοι πόνο θα έχουν δοκιμάσει και η παρηγοριά του πονεμένου στον πονεμένο ο πόνος γίνεται μισός.

Γι΄ αυτό πρέπει να μοιραζόμαστε και να μιλάμε για τις εμπειρίες μας. Για τα βάσανα και όλα εκείνα που μας πληγώνουν. Ποτέ δεν ξέρεις ποιος είναι ο απέναντι ή διπλανός σου συνομιλητής, μπορεί να είναι εκείνος που θα σου πει μια τόση δα κουβέντα που χρόνια ψάχνεις να ακούσεις, ίσως σου δώσει μια αγκαλιά που χρόνια λαχταράς στην βαρυχειμωνιά σου, αλλά γιατί όχι να΄ναι Εκείνος, με την μορφή κάποιου άλλου και να σε αναστήσει.Άλλωστε στο Θεό αρέσει να εμφανίζεται στην ζωή μας, πάντα από εκεί και από εκείνους που δεν το περιμένουμε…